31 sierpnia w Warszawie

(…) W nocy ze środy 30 na czwartek 31 sierpnia przystąpiono na Starym Mieście do realizacji planu przebicia się oddziałów staromiejskich (…) (…) Ostatecznie czołowe natarcie zaczęło się między 3 a 4 nad ranem 31 sierpnia (…) (…) Szturm załamał się w silnym ogniu niemieckim w ruinach między Bielańską a Senatorską (…) W. Bartoszewski „Dni […]

30 sierpnia w Warszawie

(…) Oddziały zgrupowania „Radosław”, zdziesiątkowane ciężkim bombardowaniem, odpierają z trudem natarcie przeważających sił niemieckich od strony szpitala Jana Bożego i PWPW (…) (…) Wieczorem 30 sierpnia następuje przegrupowanie wojska i przygotowanie do przebicia się z Bielańskiej ku Halom Mirowskim i pl. Żelaznej Bramy. Atak ma być wsparty równoczesnym natarciem oddziałów śródmiejskich od ul. Grzybowskiej i […]

29 sierpnia w Warszawie

(…) Naloty bombowców niemieckich na Stare Miasto powtarzają się co kilkanaście minut (…) (…) Z zajętych domów na obrzeżu dzielnicy staromiejskiej ludność usuwana jest brutalnie, towarzyszą temu mordy i gwałty (…) (…) Po raz pierwszy od wielu dni Mokotów stał się tego dnia miejscem szczególnie dotkliwych strat (…) W. Bartoszewski „Dni walczącej stolicy. Kronika Powstania […]

28 sierpnia w Warszawie

(…) Przed świtem oddziały grupy uderzeniowej nieprzyjaciela pod dowództwem płk. Schmidta rozpoczynają ostateczny szturm na stanowiska powstańcze utrzymywane dotychczas w gmachu Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych. Do godziny 8:30 opanowują cały teren Wytwórni. Oddziały niemieckie szturmujące PWPW liczyły około 1600 żołnierzy (…) (…) W dniu 28 sierpnia na Starym Mieście pozostaje około 2000 walczących – wszyscy […]

27 sierpnia w Warszawie

(…) W nocy z soboty 26 na niedzielę 27 płk Karol Ziemski – „Wachnowski” reorganizuje obronę Starego Miasta (…) (…) Tejże nocy ok. 300 żołnierzy Armii Ludowej pod dowództwem kpt. Woźniaka („Hiszpan”) przeszło kanałem na Żoliborz (…) (…) Od wczesnego ranka nieprzyjaciel kontynuuje bombardowanie lotnicze i ostrzał artyleryjski Starego Miasta (…) (…) Na przeciwległym krańcu […]

26 sierpnia w Warszawie

(…) Stare Miasto jest jak co dzień – od 19 sierpnia – nadal celem nieustannych zmasowanych ataków nieprzyjacielskich (…) (…) W nocy z 25 na 26 sierpnia doszło do realizacji decyzji w sprawie ewakuacji ze Starego Miasta do Śródmieścia centralnych władz wojskowych i cywilnych Powstania (…) W. Bartoszewski „Dni walczącej stolicy. Kronika Powstania Warszawskiego”

25 sierpnia w Warszawie

(…) Na Starym Mieście toczy się nadal ciężka walka o gmach Państwowej Wytwórni Papierów Wartościowych (…) (…) Wszędzie odczuwa się wyczerpywanie amunicji (…) (…) Nieudane natarcia poprzednich dni w celu połączenia Starego Miasta z Żoliborzem ostatecznie przesądziły o naszej przegranej; Stare Miasto skazane jest teraz na beznadziejną walkę (…) (…) W dniach zażartego boju o […]

24 sierpnia w Warszawie

(…) Stare Miasto od wczesnego rana jest pod nawałą ognia z ciężkiej broni, a nadto co kilkanaście minut nadlatują tu bombowce nurkujące i powiększają dzieło zniszczenia (…) (…) W pobliskich ruinach pasażu na Długiej utrzymuje się jeszcze oddział kpt. Władysława Jachowicza – „Konara” (…) (…) W porównaniu ze Starym Miastem w Śródmieściu panuje względny spokój […]

23 sierpnia w Warszawie

(…) Trwa ciężka walka o Stare Miasto (…) (…) W Śródmieściu rozegrały się 23 sierpnia wydarzenia szczególnej wagi. Nasze oddziały osiągnęły poważne sukcesy zarówno w południowej, jak i północnej części. Kilkudziesięciogodzinna walka o budynek Stacji Telefonów na ul. Piusa XI zakończyła się tego dnia sukcesem (…) (…) W tej samej porze, gdy rozstrzygał się los […]

11 sierpnia w Warszawie

(…) Tragiczny rozwój sytuacji na Ochocie osiagnął w piątek punkt kulminacyjny. Ostatnia pozycja oporu w tej dzielnicy, blok przy ul. Wawelskiej 60, atakowana jest od wczesnego ranka nieprzerwanie przez artylerię, „goliaty”, czołgi i piechotę ze wschodnich formacji kolaboracyjnych (…) (…) Na Woli zgrupowanie „Radosław” odpierało w ciągu piątku 11 sierpnia w zaciętej walce generalne natarcie […]