W 1945 roku z inicjatywy prof. Józefa Zawadzkiego, Bolesława Srockiego oraz dowódcy „Parasola”  Adama Borysa zrodziła się myśl o zbieraniu materiałów wspomnieniowych dotyczących dziejów legendarnego batalionu. Z zachowanej korespondencji oraz z protokołów przesłuchań żołnierzy „Parasola” przez komunistyczne służby bezpieczeństwa wiadomo, że spisywane relacje trafiały do Wandy Leopold – wdowy po Stanisławie Leopoldzie „Rafale”, poległym na Starówce dowódcy 1. kompanii. Ta z kolei przekazywała je Bolesławowi Srockiemu, który na podstawie tych materiałów opracowywał teksty poświęcone poległym. Zdążył napisać wspomnienia o swoich wychowankach z kręgu konspiracyjnego „Petu” – Bronisławie Pietraszewiczu „Locie”, Stanisławie Leopoldzie „Rafale” i Andrzeju Romockim „Morro”. Czwarty z powstałych tekstów był poświęcony przewodnikowi kanałowemu – Henrykowi Poznańskiemu „Bystremu”. To w tym tekście „Pan Bolesław” zacytował fragment relacji Wacława Czyszka, spisanej na podstawie zapisków w publikowanym tutaj kalendarzyku.

Bolesław Srocki w jednym z listów do Wandy Leopold nazwał ten zbiór „Archiwum Parasola”.

Bardzo możliwe, że w obawie przed komunistycznymi represjami, dysponenci Archiwum częściowo je zniszczyli. Niewątpliwie zbiór ten jednak został rozproszony, jego części znalazły się w posiadaniu różnych osób związanych z batalionem „Parasol”. Dzisiaj jedna część „Archiwum Parasola”, która trafiła w ręce Zbigniewa Gąsiory „Garbatego”, znajduje się w Ośrodku „Karta”.

Rozkaz „Jeremiego” z 22 sierpnia 1944 (Ośrodek „Karta”)