(…) Głównym punktem walk w Warszawie jest teraz Stare Miasto (…)

(…) W obronie staromiejskiej dzielnicy poważną rolę odgrywają wycofane tu w poprzednich dniach z Woli oddziały Kedywu (…)

(…) Na przedprożu Starego Miasta doszło 14 sierpnia do dramatycznej, przymusowej ewakuacji szpitala Maltańskiego (…)

(…) W Śródmieściu odpierano skutecznie wszystkie uderzenia nieprzyjaciela (…)

(…) 14 sierpnia o godz. 10;30 dowódca Armii Krajowej wydaje do dowódcy okręgów sąsiadujących z Warszawą rozkaz:

Dowódca Armii Krajowej do oddziałów w terenie.

Walka o Warszawę przeciąga się. Prowadzona jest przeciw wielkiej przewadze nieprzyjaciela. Położenie wymaga niezwłocznego marszu na pomoc Stolicy. Nakazuję skierować natychmiast najbardziej pospiesznymi marszami wszystkie rozporządzalne dobrze uzbrojone jednostki z zadaniem bicia sił nieprzyjaciela, znajdujących się na peryferiach i przedmieściach Warszawy, i wkroczenia do walki wewnątrz miasta (…)

W. Bartoszewski „Dni walczącej stolicy. Kronika Powstania Warszawskiego”

Facebooktwittermail